با وجودی که هنوز هم برای رسيدن به اين ذرات بسيار کوچکتر از اتم، آزمايش های بيشتری برای شکستن اتم لازم است، دانشمندان اين مرکز اميدوار هستند که تا سال آينده بتوانند «ذرات خدا» را جدا کرده و تشخيص دهند.

دليل اطلاق چنين نامی به اين ذرات اين است که طبق فرضيه های فعلی فيزيک فضايی، تمام اجرام آسمانی از به هم پيوستن اين ذرات شکل گرفته و به نوعی بايد آن را آغازگر يا عامل اصلی در پيدايش عالم هستی دانست.

نام علمی کامل اين ذرات بر اساس نام دانشمند بريتانيايی به نام «پيتر هيگز» که فرضيه وجود اين ذرات را در سال ۱۹۶۴  تبيين کرد «بوزون هيگز» است و چنين تصور می شود که اين ذرات عامل اصلی در به هم پيوستن تمام مواد موجود در جهان هستی اند.

نقش اين ذرات در فرضيه های موسوم به «مدل های استاندارد فيزيک» بسيار کليدی است چون دليل شکل گيری تمام ساختارهای ساده و پيچيده و به وجود آمدن مواد و اجرام را توضيح می دهد.

طبق مطالعاتی که توسط دانشمندان «سازمان تحقيقات هسته ای اروپايی» منتشر شده است بدون وجود «بوزون هيگز»، عالم هستی که ما امروزه می شناسيم از همه نظر متفاوت می بود و احتمالا از آنچه که شيمی، فيزيک، زيست شناسی و پيدايش انسان می دانيم اثری ديده نمی شد.

تلاش و تحقيقات برای اثبات وجود «بوزون هيگز» از چند دهه پيش آغاز شده و اگر وجود آن به طور قطعی اثبات شود يک چنين کشفی را بايد در زمره بزرگترين اکتشافات در تاريخ علوم دانست که می تواند به بسياری از سئوالات اساسی در مورد پيدايش عالم هستی پاسخ دهد.

منبع:رادیوفردا

 فردین با عنوان قهرمان کشتی جهان وارد سینما شد و کار بازیگری را ابتدا با نقش کوچکی در فیلم «دو قلوها» به کارگردانی شاپور یاسمی در نقش برادر دو قلوی ناصر ملک‌ مطیعی آغاز کرد. بعدها «فردین» با فیلم «گنج قارون»، داستان جوان ساده دل و فقیری که دلباخته دختر مردی ثروتمند می شود به محبوبیتی کم نظیر دست یافت. بازی در نقش «علی بی غم» هرچند برای خود «فردین» یکنواخت و دلگیر کننده بود و به او فرصتی برای درخشش در نقش های جدی تر سینمایی نمی داد اما نام او را در گوشه و کنار ایران و کشورهای همجوار بر سر زبان ها انداخت و فردین کم کم جزئی از زندگی روزمره و گوشه ای از فرهنگ مردمی آن دوران شد. این بازیگر بعدها با فیلم «سلطان قلب ها» تبدیل به یک پدیده شد. پدیده ای که هرگز دیگر کسی در سینمای ایران نتوانست در بازیگری سینما به محبوبیت او برسد: «محمدعلی فردین ۱۵ بهمن‌ ماه ۱۳۰۹ در تهران به دنیا آمد. پدرش که یکی از مدیران اداره تسلیحات (قورخانه) بود، در تئاتر هم در کنار مرحوم تقی ظهوری کارهای مولیر را اجرا می‌ کرد. بدین‌ سان فردین از همان کودکی با تئاتر آشنا و به آن علاقه‌ مند شد. او دوران ابتدایی را در دبستان ترقی در خیابان شهباز گذراند. در این دوران بیشتر وقت خود را صرف ورزش می‌کرد. ابتدا با فوتبال از باشگاه شماره سه شروع کرد. پس از مدتی به شنا و ژیمناستیک روی آورد و این رشته را تا قهرمانی ادامه داد، اما سرانجام آن را هم کنار گذاشت و به کشتی روی آورد. او کشتی را هم از همان باشگاه شماره سه شروع کرد و پس از مدتی به باشگاه نیرو و راستی رفت و زیر نظر کیومرث ابوالملوکی به فراگیری فنون کشتی پرداخت. ابوالملوکی در مورد فردین می‌گوید: «بسیار باهوش بود. فنون کشتی را به ‌راحتی یاد می‌گرفت و راحت ‌تر از آن اجرا می‌کرد. بیش از آن که از زور بازو و قدرت خود استفاده کند، از هوش و ذکاوت خود بهره می‌برد.» پس از باشگاه نیرو و راستی، فردین به باشگاه تهران رفت. در این ‌جا بود که با تختی آشنا شد. بسیاری معتقدند که تختی و فردین از دوستان دوران دبستان بوده‌اند، اما دست‌ نوشته‌های فردین بیانگر آن است که او در باشگاه کشتی با تختی آشنا شد. فردین در این باشگاه زیر نظر حبیب‌الله بلور به صورت حرفه‌ای کشتی را دنبال کرد و به تیم ملی راه یافت. او از معدود کشتی‌ گیرانی بود که در همان سال اول حضور در تیم ملی، موفق به کسب مدال نقره مسابقات جهانی توکیو (۱۹۵۴) شد. اما به دلیل آسیب ‌دیدگی و پاره‌ای نامهربانی‌ ها مجبور شد با دنیای کشتی خداحافظی کند. ورود فردین به عرصه سینما اتفاقی بود. در زمستان ۱۳۳۷ زمانی که ۲۸ سال داشت، با دکتر اسماعیل کوشان آشنا شد. دکتر کوشان به او پیشنهاد کرد در فیلم «چشمه آب حیات» که سیامک یاسمی آن را کارگردانی می‌ کرد، به عنوان هنرپیشه نقش اول در مقابل ایرن بازی کند. ایرن می‌ گوید: «یک پلان را بارها و بارها تکرار کردم، چون فردین به دلیل کم‌ رویی و خجالت نمی‌ توانست آن را بازی کند.» از همان آغاز چنگیز جلیل‌وند به جای او حرف می‌ زد و آوازش را ایرج می‌خواند. دومین فیلمش را، «فردا روشن است»، به همراه دلکش در سال ۱۳۳۹ بازی کرد. از آن پس دیگر به صورت حرفه‌ای به سینما روی آورد تا سال ۱۳۴۴ که فیلم «گنج قارون» به کارگردانی سیامک یاسمی را بازی کرد. تا این زمان دستمزد چندانی به بازیگران داده نمی ‌شد. در یکی از دست‌ نوشته‌های فردین آمده‌است که «به همراه آرمان و ناصر ملک‌ مطیعی قرار گذاشتیم دستمزد زیر ۲۰ هزار تومان نگیریم»، اما در فیلم گنج قارون فردین حدود ۴۰ هزار تومان به اضافه پنج درصد از فروش را که حدود ۶۰۰ هزار تومان می‌شد، دریافت کرد. پس از آن دیگر ثروتمند و ستاره درخشان فیلم فارسی بود. کمتر ایرانی را می‌ توان یافت که این فیلم را ندیده باشد. بسیاری معتقدند اگر جمعیت آن زمان را در نظر بگیریم، رکورد فروش این فیلم هنوز شکسته نشده‌ است. فردین اولین فیلم وسترن تاریخ ایران را هم بازی کرده‌ است، آن هم در ایتالیا. این فیلم که عنوانش «مرا بکش» بود، در ایتالیا با نام «و حالا روحت را به خدا بسپار» به نمایش درآمد. او همچنین در لبنان فیلم «بر فراز پترا» و در هند فیلم «همای سعادت» را بازی کرد. او علاوه بر بازیگری در زمینه کارگردانی، تهیه‌ کنندگی و حتا گریم نیز فعال بود. استودیوی سینمایی فردین ‌فیلم را بنیاد گذاشت و ویلیام وایلر، کارگردان آمریکایی را به ایران دعوت کرد. فردین در سال ۱۳۴۷ فیلم «سلطان قلب‌ها» را ساخت. وقتی که این فیلم در مرحله مونتاژ بود، مدتی را در انگلستان و به دور از سینمای ایران سپری کرد. در سال ۱۳۵۵ در فیلم «غزل» به کارگردانی مسعود کیمیایی بازی کرد و در سال ۱۳۵۶ «بر فراز آسمان» را ساخت. بعد از انقلاب نیز به همراه سعید راد و ناصر ملک‌مطیعی در فیلم «برزخی‌ها» به کارگردانی ایرج قادری بازی کرد که سال ۱۳۶۱ روی پرده رفت. این فیلم آخرین حضور فردین در عرصه سینمای ایران بود و پس از آن او دیگر اجازه کار نداشت و از این بابت اندوهگین بود. در مراسم سالگرد علی تابش گفته بود: «همه مردم هر روز زندگی می‌کنند تا یک روز بمیرند. ما هر روز می‌ میریم تا یک روز زندگی کنیم.» در این‌ جا باید عنوان شود که فردین به همراه مرحوم ظهوری و سه تن دیگر سرپرستی ۴۰ کودک را به عهده گرفته بود و گروه آنها تمامی هزینه آنها را پرداخت و ماهی یک بار به آنها سرکشی می‌کردند. فردین در یادداشت‌های خود خطاب به کسی که در جایی نوشته بود «فردین عددی نیست»، نوشته ‌است: «امروزه تعدادی از همین بچه‌ های دوست ‌داشتنی و گل‌های شکفته با عنوان دکترا مشغول مداوای خانواده‌های ما هستند که بی‌شک خانواده شما هم برای بازیابی سلامت به آنها مراجعه کرده‌اند و من هم با برخوردی اتفاقی در دانشگاه سان‌ فرانسیسکو در ساختمان دندان‌ پزشکی عظمت دستگاه الهی را بیشتر از آن چه در باره‌اش می‌دانستم، ستودم. آخر برای معالجه دندان‌هایم حدود پنج هزار دلار احتیاج بود که نداشتم و این گل بی‌ خار که امروز شکفته با پنجه‌های طلایی خود دندان‌های مرا معالجه کرد، بدون دریافت حتا یک دلار. خدایا بنازم عظمت و بزرگی تو را. حالا شما به دنبال کدام عدد هستید؟» و در نهایت فردین پس از سکوتی طولانی در ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ از دنیا رفت».

 این فرد با همکاری عوامل شعبه یکی از بانکهای خصوصی کشور موفق شده است، 47 فقره وام مسکن به مبلغ بیش از 80 میلیارد ریال دریافت کند. مرد اول وام مسکن ایران با دریافت 47 فقره وام در گزارش مهر آمده است: البته باید توجه داشت که این فرد موفق شده است تنها در دو سال حداقل 9 فقره وام در مجموع به مبلغ 50 میلیارد ریال از این بانک خصوصی دریافت کند که شش فقره از این وامها – در مجموع به مبلغ 30 میلیارد ریال- را “یک‌روزه” اخذ کرده است و این هم در نظام بانکی ایران رکورد کم نظیری محسوب می‌شود. در همین حال، گزارش مهر حاکی از آن است که این فرد در بازپرداخت وامها نیز مشتری خوبی نبوده و با بدهی کلان معوق بانکی مواجه است. به اذعان دست اندرکاران این بانک خصوصی، ترتیب وامهایی که “ک – ش” موفق به دریافت آنها شده است، معمول نیست. رئیس کل بانک مرکزی هم در واکنش به این خبر به مهر گفت که بانک مرکزی نمی تواند بر تمام شعب بانک ها نظارت داشته باشد و خود واحد مربوطه است که باید براین امور نظارت کند. محمود بهمنی گفت: نظام بانکی دارای 17 هزار واحد بانک است، بنابراین بانک مرکزی یک بازرسی رندومی کلی و نظارت کلی دارد و این خود بانکها هستند که نسبت به اینگونه موارد بازرسی دارند اما فشار بیشتری را بر بانک ها وارد می کنیم. اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی در بانک صادرات خبر پر سر و صدای دیگر در این هفته بازهم به بانکها و اختلاس مربوط می شد، براین اساس اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی بانکی به ثبت رسید تا رکورد جدیدی را در اختلاسهای بانکی به جای بگذارد اما نکته جالب اینجاست که اختلاس کنندگان این تسهیلات را برای تاسیس بانک دیگر انجام داده بودند. قائم مقام بانک مرکزی در این باره گفت: با رد یابی وجوه مشخص شد که سرمایه تاسیس بانک از محل منابع بانکی است که پس از کشف این موضوع، دارایی ها بلوکه و در بررسی ها مشخص شد، شرکتهایی که به عنوان سهامدار بانک معرفی شده اند، با یکدیگر ارتباط داشته اند و رد یابی آنها نشان داد که سرمایه از سوی یک شخص بین این شرکتها تقسیم شده و این سرمایه نیز از محل منابع بانکی بوده است. قائم مقام بانک مرکزی افزود: ‌این موضوعات نشان داد که رفتار موسسان بانک صادقانه نبوده و در این زمینه گزارشی در حال تهیه است تا به شورای پول و اعتبار ارایه و مجوز این بانک لغو شود و در مورد سپرده گذاران و افرادی که با این گروه در ارتباط نیستند، منابعشان بازگردانده شود. صعود و فرود سکه و طلا قیمت سکه و طلا هم که با افزایش قیمت های جهانی روند صعودی را در یکماه اخیر طی می کرد امسال برخلاف سنت هرساله که در آستانه عید فطرقیمتها با افزایش روبرو می شد، روند نزولی یافت اما کارشناسان نسبت به صعود دوباره قیمت سکه و طلا در بازار خبر داده اند. حراج 1200 میلیارد تومانی ساختمان وزارت رفاه حراج ساختمان وزارت رفاه و تامین اجتماعی هم از جمله خبرهایی بود که در روزهای گذشته بر خروجی مهر قرارگرفت. این ساختمان که پس از ادغام 3 وزارتخانه رفاه، تعاون و کارو امور اجتماعی بلااستفاده مانده، از سوی شرکت سرمایه گذاری تامین اجتماعی با قیمت پایه 1200 میلیارد تومان به مزایده گذاشته شده است. این ملک با 16 هزار و 262 متر مربع زیر بنا در خیابان ولیعصر نرسیده به ونک واقع است و 143 متر فضای تجاری مفی دارد. افزایش 60 روزه ذخیره سوخت استراتژیک ایران همزمان با فرا رسیدن هفته دولت حجم ذخایر استراتژیک سوخت ایران با بهره برداری از یک میلیارد لیتر ظرفیت جدید ذخیره سازی فرآورده نفتی به مرز 60 روز افزایش یافته است. گزارش مهر حاکی از آن است ک همزمان با اجرای طرحهای مختلف توسعه ای در سطح پالایشگاههای نفت کشور، ایجاد زیرساختهای ذخیره سازی و توزیع فرآورده های نفتی هم در دستور کار شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران قرار گرفته است. در حال حاضر ایران با در اختیار داشتن حدود 11 میلیارد و 500 میلیون لیتر ظرفیت ذخیره سازی سوخت مایع حداکثر تا 58 روز قابلیت ذخیره سازی و توزیع فرآورده های مختلف نفتی بدن امکان تولید و یا واردات سوخت از خارج کشور دارد. براساس اهداف بلند مدت باید این ظرفیت به 17 میلیارد لیتر افزایش یابد که در این صورت قابلیت توزیع سوخت مایع کشور با افزایشی 38 روزه از مرز 90 روز خواهد گذشت. واردات 227 میلیون دلاری میوه درماه پایانی تابستان و باوجود پیگیری های مجلس بازهم مسئول واردات میوه های تابستانی مشخص نشد و وزارتخانه هاب جهاد کشاورزی و بازرگانی سابق مسئولیت واردات میوه را بر عهده نگرفته اند، این درحالی است که در 4 ماهه ابتدای امسال 227 میلیون دلار به وزرن 312 هزار تن میوه به صورت مجاز و با ارایه مجوز از سوی وزارت جهاد کشاورزی به کشور وارد شده است.

1-زبان تملق داشته باشید وبه قولی بادمجان دور قاب چین ریاست واحد باشید،مدام جلوی ایشان قربان وصدقه شان برویدو از کمالات مدیریتی ایشان داد سخن سردهید،مطمئن باشید این روش جواب می دهد وشما را به صندلی مدیریت خواهد رساند.

2-اهل همان شهر ودر و دهات ریاست واحد باشید،به احتمال زیاد به شما پست مدیریتی داده خواهد شد حتی اگر خر پیش شما افلاطون باشد.

3-با مدیر حراست واحد لابی کنید،آخ حال میده این روش،درواقع یکی از سریعترین روشهایی است که شما را به صندلی مدیرکلی می رساند!

4-چندصباحی کت وشلوار براق بپوشید از همین ها که سر چاه حاج میرزا دربازار اصفهان می فروشند!زیاد گران نباشد فقط براق باشد،روزهای متمادی حتی در چله تابستان این کت وشلوار را بپوشید ومدام جلوی چشم ریاست واحد رژه بروید!مطمئناً صندلی مدیریت در چند قدمی شماست.

5-اون بالا بالا ها منظورم دور وبر آقای جاسبی است،یک آشنایی پارتی داشته باشید خلاصه دیگه نونتون تو روغنه،هر جا بخواهید به شما پست مدیریت خواهند داد!حتی اگر بی سواد باشید!

اول اینکه از استرسهایتان حرف بزنید:
یک آدم صبور و دهن‌قرص، گیر بیاورید و کل بدبختی‌ها و جفتکهایی که از “الاغ زندگی” خورده‌اید را با او تقسیم کنید…
بازگو کردن مشکلات، وزن آنها را کم میکند… علاوه بر آن معمولا وقتی سفره دلتان را جلو کسی باز می‌کنید، اوهم سفره خودش را برایتان باز میکند و یحتمل می فهمید که شما در این دنیا، تنها آدم کتک خورده نیستید… و این یعنی آرامش..

دوم اینکه فقط به زمان حال فکر کنید:
گذشته‌تان و آینده‌تان را خیلی جدی نگیرید…
اصلا پاپیچ خرابکاریها و کوتاهی‌هایی که در گذشته در حق خودتان کرده‌اید، نشوید.
همه همینطور بوده‌اند وانگشت فرو کردن در زخمهای قدیمی، هیچ فایده‌ای جز چرکی شدن آنها ندارد.
آینده را هم که رسما باید به هیچ کجایتان حساب نیاورید.
ترس از حوادث و رخدادهای احتمالی، حماقت محض است..
فکر هر چیزی، از خود آن چیز معمولا سخت‌تر و دردناک‌تر است…

سوم اینکه به خودتان استراحت بدهید:
حالامی‌گویم استراحت، یکهو فکرتان نرود به سمت یک ماه عشق و حال وسط سواحل هاوایی…!
وسط همه گرفتاریها واسترسها و بدبختی‌هاتون…!!!
آدم میتواند خیلی شیک به خود، مرخصی چند ساعته بدهد…
کمی تنهایی، کمی بچگی کردن، کمی خریت یا هر چیز نامتعارفی که شاید دوست داشته باشید….
که کمی از دنیای واقعی دورتان کند و خستگی را بگیرد…
مثل نهنگ‌ها که هر از چندگاهی به بالای آب می‌آیند و نفسی تازه می‌کنند و دوباره به زیر آب برمی‌گردند…

چهارم اینکه تن‌‌تان را بجنبانید
ورزش قاتل استرس است…
لزومی هم ندارد که وقتی می‌گوییم ورزش، خودتان را موظف کنید روزی هزار بار وزنه یک تنی بزنید و به اندازه گوریل بازو دربیاورید…
همچین که یک جفتک چارکش منظم وخفیف در روز داشته باشید، کلی موثر است…
از من به شما نصیحت…

پنجم اینکه واقع‌بین باشید:
ما ملت شریف، بیشتر استرسمان بابت چیزهایی است که کنترلی روی آنها نداریم…
داستان، مثل آمپول زدن میماند… وقتی اصغر آمپول‌زن، قرار است ماتحت مریض را نوازش کند، حتما این کار را می‌کند و حالا اگر عضله آنجایت را بخواهی سفت کنی، هیچ خاصیتی ندارد الا اینکه درد آمپول بیشتر می‌شود…
گاهی مواقع باید واقع‌بین بود و عضله‌ها را شل کرد که دردش کمتر شود…

ششم اینکه زندگی‌تان، میدان و مسابقه اسب‌دوانی نیست
خودتان را دائم با دیگران مقایسه نکنید… مقایسه کردن و”رقابت‌پیشگی”، استرس‌زا است…
اینکه جاسم فوق‌لیسانس دارد و من ندارم و قاسم لامبورگینی دارد و من ندارم و عبود فلان دارد و من ندارم، شما را دقیقا می‌کند همان اسب مسابقه که همه عمرش را بابت هویج ِ سر چوب، دویده وبه هیچ کجا هم نرسیده…
زندگی مسخره‌تر از چیزی است که شما فکرش رامی‌کنید…
هیچ دونفری لزوما نباید مثل هم باشند…
خودتان باشید…

هفتم اینکه از مواجهه با عوامل “ترس‌زا” هراس نداشته باشید:
مثال ساده آن، دندان‌پزشک است…
وقتی دندان خراب دارید، یک کله پیش دکتر بروید و درستش کنید… نه اینکه مثل بز بترسید و یک عمر را از ترس دندان‌پزشک، بادرد آن بسازید و همه لقمه‌هایتان را با یکطرفتان بجوید…
نیم ساعت جنگیدن با درد، بهتر از یک عمر زندگی با ترس ِ درد است…
ترس، استرس می زاید.

هشتم اینکه خوب بخورید و بخوابید
و شعارتان “قبر بابای دنیا ” باشد:
آدمی که درست نخوابد و نخورد، مغزش درست کارنمی‌کند…
مغز علیل هم، عادت دارد همه چیز را سخت و مهلک نشان دهد…
آدم وقتی گرسنه و خسته است، یک وزنه یک کیلویی را هم نمی‌تواند بلند کند، چه برسد به یک فکر چند کیلویی…!!
بازگو کردن مشکلات، وزن آنها را کم میکند…

نهم اینکه بخندید:
همه مشکل دارند…
من دارم، شما هم دارید… همه بدبختی داریم، گرفتاری داریم و این موضوع تابع محل جغرافیایی آدمها هم نیست…
یاد بگیرید بخندید… به ریش دنیا و مشکلات بخندید…
به بدبختی‌ها بخندید… به من که دو ساعت صرف نوشتن این موضوع کردم،بخندید…
به خودتان بخندید…
دو بار اولش سخت است، اما کم کم عادت میکنید و می‌بینید که رابطه خنده و گرفتاری،
مثل رابطه خیار است و سوختگی پوست… درمانش نمی‌کند اما دردش را کم میکند.

یک روز پس از انتشار خبر، دانشگاه آزاد اسلامی با صدور اطلاعیه ای به آن واکنش نشان داد و گوشزد کرد که گرفتن مدرک فوق لیسانس از این دانشگاه دست کم دو سال طول می کشد و در هیچ نظام آموزشی از جمله در دانشگاه آزاد، گرفتن این مدرک ظرف شش ماه امکان پذیر نیست.

بنابر تازه ترین تغییراتی که در قانون انتخابات ایران داده شده، داوطلبان نامزدی نمایندگی مجلس باید حداقل دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد (فوق لیسانس) یا معادل آن باشند، البته برای کسانی که در دوره های پیشین، سابقه نمایندگی مجلس یا دست کم شش ماه شرکت داوطلبانه در جنگ (یا اسارت یا معلولیت در جنگ) داشته باشند، مدرک کارشناسی (لیسانس) هم پذیرفته می شود.

چنین توجه سختگیرانه ای به مدرک تحصیلی، ویژگی منحصر به فرد مجلس شورای اسلامی ایران بین نهادهای قانونگذاری در جهان است.

به گزارش سرویس بین الملل عبرت نیوز ، بی بی سی در این رابطه مطلبی را منشتر کرد که مطالعه آن خوالی از لطف نیست و مشروح آن در ادامه تقدیم شما می گردد.

مجلسیان ایران، دلیل اعمال این شرط را برخورد تخصصی با مقوله قانونگذاری اعلام کرده اند، در حالی که در مجالس قانونگذاری پیشرفته ترین کشورهای جهان که بنابر طبیعت توسعه یافتگی این کشورها، در مورد تصمیمهای پیچیده تر و حساستری بحث و تبادل نظر می شود، هیچ شرطی، حتی شرط مدرک تحصیلی پایان دوره دبستان هم برای ورود به مجلس قانونگذاری در نظر گرفته نمی شود.

سختگیری و وسواس بر سر مدرک تحصیلی در ایران، به مجلس منحصر نمی شود و در نهادهای اجرائی هم شرط برخورداری از مدرک بالای تحصیلی برای مدیران، چه بر اساس قوانین و بخشنامه ها و چه طبق ضوابط نانوشته ای اعمال می شود که عمدتاً در بیست سال اخیر شکل گرفته است.

چنین وسواسی را بیش از همه جا در بحثهایی می توان دید که هنگام تسلیم اعتبارنامه وزیران به مجلس می شود یا هنگامی که نمایندگان اعتراض می کنند که چرا فلان شخص به مدیریت نهادی گمارده شده که مدرک تحصیلی اش با وظائف آن نهاد مرتبط نیست.

این بحثها از نخستین دوره های مجلس شورای اسلامی جریان داشته و مثلاً در یک نمونه، نمایندگان معترض بودند که چرا فردی که برای ریاست سازمان برنامه و بودجه معرفی شده، به جای آنکه دانش آموخته اقتصاد باشد، مدرک تحصیلی اش در رشته حسابداری است.

عرصه اجرائی ایران هم از لحاظ چنین وسواسی در مورد مدرک تحصیلی، در جهان کم نظیر یا شاید بی نظیر است و باز هم در کشورهای پیشرفته و توسعه یافته که بی شک، مدیریت نهادهای اجرائی با مسائل تخصصی تر و پیچیده تری رو در روست، هیچ اثری از چنین سختگیریهای دیده نمی شود.

در غرب خبری نیست

در بریتانیا، هجده سال است که هیچیک از وزیران دارایی تحصیلاتی در رشته اقتصاد یا رشته های مرتبط با آن نداشته اند؛ گوردون براون ده سال وزیر دارایی بود و کارنامه درخشانی در این مقام داشت تا آنجا که موفقیتهای اقتصادی دولت تونی بلر را مرهون او می دانند، در حالی که دانش آموخته تاریخ بود و پیش از ورود به سیاست، در تلویزیون اسکاتلند کار می کرد.

وزیر فعلی دارایی بریتانیا، جورج اوزبورن هم دانش آموخته تاریخ (در سطح لیسانس) است و پیش از ورود به سیاست در بایگانی اداره بهداشت، کارش ثبت نام مردگان بوده و مدتی هم در فروشگاه معروف سلفریجز لندن، “حوله تا می کرده” اما اکنون مدیریت مالی یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان را در دست دارد.

در دیگر وزارتخانه های “تخصصی” بریتانیا هم وضع به همین شیوه است؛ وزیران انرژی و ترابری، لیسانس علوم سیاسی، فلسفه و اقتصاد (هر سه در قالب یک رشته) دارند، هیچ سابقه فعالیتی مرتبط با وزارتخانه های تحت مدیریتشان هم ندارند.

وزیر بهداشت بریتانیا لیسانس حقوق دارد در حالی که در ایران حتی تصور وزیر بهداشتی که پزشک نباشد غیرممکن است، وزیر قبلی بهداشت بریتانیا لیسانس زبان انگلیسی داشت، وزیر بهداشت پیش از او، الن جانسون، از پانزده سالگی ترک تحصیل کرده و دنبال موسیقی رفته بود، تنها شغلهای رسمی هم که پیش از ورود به سیاست داشته کار در انبار فروشگاه زنجیره ای تسکو و نامه رسانی بوده است.

در تمام طول تاریخ بریتانیا فقط دو تن از وزیران بهداشت این کشور پزشک بوده اند و بقیه، به هیچ وجه تحصیلاتی مرتبط با حوزه فعالیت وزارت بهداشت نداشته اند.

در بریتانیا، وزیران و معاونانشان باید نماینده مجلس هم باشند و اگر معیارهای ایران در این کشور رایج بود، بسیاری از سیاستمداران بریتانیایی هیچگاه در عرصه سیاست جایی نمی یافتند.

در دیگر نظامهای دموکراتیک هم کمابیش همین وضعیت در مورد تحصیلات نمایندگان مجلس و وزیران و مدیران بلندپایه برقرار است، آلمان نمونه مشهور یوشکا فیشر را دارد که از مشهورترین وزیران خارجه این کشور شد بی آنکه حتی دبیرستان را به پایان رسانده باشد، پس از پایان دوران وزارت هم برای تدریس به دانشگاه پرینستون در آمریکا دعوت شد.

در این کشورها کسی به یاد ندارد که هنگام معرفی وزیران، بحثی بر سر میزان تحصیلات آنان یا مرتبط بودن تحصیلاتشان با سمتی که قرار است به آنها سپرده شود، چه میان قانونگذاران و چه در سطح رسانه ها در بگیرد.

تعهد و تخصص

سیستم مدیریتی ما که در وسواس بر سر مدرک تحصیلی، یگانه عالم شده اند، همان نظامی است که در سالهای نخست شکلگیری اش شعار مبارزه با مدرک گرایی می داد و نظام پیشین را متهم می کرد که مدرک گرایی را رواج داده و جامعه را لبریز از مدرک به دستان بیکار کرده است.

برای “متعهدان” در دانشگاه سهمیه در نظر گرفته شد، بورسیه های اعزام به خارج از کشور در اختیارشان قرار گرفت، در مراکز استانها مراکزی تحت عنوان آموزش مدیریت دولتی تأسیس شد که هدف آنها برخوردار کردن مدیران از مدارک فوق لیسانس، آن هم در رشته مدیریت بود تا هر دهانی را که در انتقاد از صلاحیت آنان برای مدیریت باز می شد، ببندند.

رشد قارچ گونه دانشگاههای آزاد و پیام نور و سپس دانشگاههای غیرانتفاعی و دوره های پولی که نیازی به قبولی در کنکور نداشت، مدیران خرد و کلان  و نمایندگان مجلس را در کوتاه مدتی از انواع و اقوام مدارک تحصیلی و عنوانهای دکتر و مهندس برخوردار کرد.

بدین ترتیب ایران به جایی رسید که رئیس جمهورش به تعداد دارندگان مدرک دکترا در دولتش می بالد و مجلسیانش حاضر نیستند کسی را که کمتر از فوق لیسانس داشته باشد به جمع خود راه بدهند.

اما در مورد اینکه بازدهی این مدارک عالیه چه اندازه بوده و مدیران و نمایندگان پرمدرک جمهوری اسلامی تا چه میزان از تخصص متناسب با این مدارک برخوردار شده اند، اما و اگر فراوان شنیده شده است.

در دور اول مجلس شورای اسلامی که ورود به آن شرطی بیشتر از توانایی خواندن و نوشتن نداشت، کتابچه معرفی نمایندگان، مدرک تحصیلی برخی از آنان همچون حبیب الله عسکراولادی و اسدالله بادامچیان را ششم ابتدائی ذکر کرده بود در حالی که همین نمایندگان در پوسترهای انتخاباتی دوره بعد تحصیلات خود را لیسانس علوم سیاسی اعلام کردند

در مطبوعات گزارشهای فراوانی در مورد شیوه تحصیل مسئولان منتشر شد، مثلاً روزنامه ای نوشت که یکی از وزیران در هر نیمسال تحصیلی چهل واحد درسی گذرانده، آن هم در حالی که همزمان چندین مسئولیت مهم و وقتگیر داشته است.

بسیاری از دانشجویان ایرانی از مدیران و نمایندگان و… خاطره دارند که سر کلاسهای درس اثری از آنها نبود اما در فهرست فارغ التحصیلان همدوره ای شان حاضر بودند.

برای دانشجوی عادی، تحصیل در دوره دکتری همچون کاری تمام وقت است و دانشجویانی که حتی کاری نیمه وقت دارند در گذراندن این دوره و نوشتن پایان نامه دچار مشکل می شوند، اما مسئولانی که دارای چند مسئولیت مهم وقتگیر بودند بسرعت مدارک دکتری دریافت کردند و بلافاصله، عضویت هیئت علمی دانشگاههای مهم کشور را هم بر فهرست مشاغل خود افزودند.

اشتیاق مسئولان جمهوری اسلامی به عناوین دانشگاهی رسواییها هم آفرید، از ماجرای معروف دانشگاه هاوایی در دوران محمد خاتمی گرفته تا مدرک جعلی دکتری وزیر کشور فقید محمود احمدی نژاد و شبهه هایی که در مورد مدارک تحصیلی برخی از دیگر دولتمردان و مقامات بلندپایه مطرح است که به رسانه های بین المللی هم کشیده شد.

در کشورهای توسعه یافته اگر مالیات دهندگان بفهمند که وزیر یا وکیلشان در حال گذراندن دوره فوق لیسانس یا دکتری و نوشتن پایان نامه و گردآوری مدرک تحصیلی است، فریادشان چنان بالا می رود که آن وزیر یا وکیل چاره ای جز انتخاب میان تحصیل یا تصدی مسئولیت نمی یابد و کردارش همچون رسوایی مالی تلقی می شود، چراکه در مخیله کسی نمی گنجد که فردی که صبح تا شام گرفتار این جلسه و آن کمیسیون و این هیئت و آن مأموریت است، وقت آزادی هم برای حاضر شدن بر سر کلاس درس و آماده شدن برای امتحان و تحقیق و مطالعه داشته باشد.

اما مسئولان فعلی به اینکه همزمان با تصدی مسئولیتهایی در حد وزارت و معاون رئیس جمهور و رئیس فلان سازمان و نهاد و عضویت در چندین هیئت و کمیسیون، توانسته تحصیلات عالیه را پشت سر بگذارد به خود می بالد.

چینی ها تصمیم دارند همه چیز را به طور دقیق و کامل تکرار کنند و فقط به شبیه سازی ساختمان ها راضی نیستند. تمامی اجزاء، تندیس ها و حتی دستگیره درها تکرار خواهند شد. حتی کلیسای قدیمی این شهر هم کپی خواهد شد. کشیش کاتولیک این کلیسا هم، کلیسای جدید در چین را به رسمیت شناخته و آن را به عنوان «مکانی برای عبادت» تایید کرده است. ماجرا وقتی جالب می شود که می بینیم حکومت چین کمونیستی است و به هیچ وجه رابطه خوبی با مذاهب و ادیان ندارد.

البته شهروندان هال اشتات از این کار استقبال کرده اند. شهردار این شهر می گوید که چنین کاری موقعیت بسیار خوبی برای ارتقاء صنعت توریسم Hallstatt خواهد بود. البته این اولین بار نیست که چینی ها به شبیه سازی معماری و بناها می پردازند. آنها نسخه های کوچکی از بارسلونا و ونیز را هم در کشور خودشان ساخته اند. اما این اولین بار است که می خواهند یک شهر را با تمام جزئیات ساختمانی و طبیعی در اندازه واقعی کپی برداری کنند.

عکس او بارها روی جلد مجلاتی از جمله تایم وفوربز بوده وشرکت مایکروسافت که در سال 1975 همراه با پل آلن کارش را شروع کرد حالا بیش از 400 میلیارد دلار ارزش دارد . گیتس به شکل رسمی دومین مرد ثروتمند جهان است  سال قبل  پس از نزدیک به دو دهه جایگاهش در صدر رده بندی را به کارلوس اسلیم مکزیکی واگذار کرد چرا که بیش از 28 میلیارد دلار را صرف کارهای خیریه کرد اما هنوز هم 56 میلیارد دلار ثروت شخصی دارد. اصولابا این همه پول  و شهرت نگرانی نباید معنایی در زندگی او داشته باشد اما او صحیت درباره خانواده اش را این چنین شروع می کند:«من به بچه ها تاکید کرده ام آهنگهای لیدی گاگا را گوش نکنند و مراقب اشعاری که بدآموزی دارند باشند.خوشبختانه جنیفر( 15 ساله ) و روری( 12 ساله ) این موضوع را درک کرده اندومراقب خواهر کوچکشان فوب( 9 ساله ) هستند تا آهنگهای نامناسب را گوش نکند»

وقتی از او درباره این ثروت وواگذاری آن به بچه ها می پرسیم ، با لحنی جدی پاسخ می دهد:«فکر نمی کنم این میزان ثروت برای آنها خوب باشد . ما برای آنها تا جایی که ممکن است تسهیلات آموزشی فراهم میکنیم و درمورد مسائل بهداشتی هم کاملا مراقب هستیم اما درمورد کسب درآمد آنها باید راه خودشان را پیدا کنندو اگر کار اضافه بربرنامه عادی انجام دهند ، پولی به آنها پرداخت می شود »

گیتس به رقم دقیق ارثیه اشاره ای ندارد اما گزارشهای تایید نشده حاکی از رقم ده میلیون دلاربرای هر کدام ازبچه هاست.

گیتس درباره زندگی خانوادگی اش می گوید:«من در دهه دوم زندگی ام حتی یکروز هم به مرخصی نرفتم و هر روز کار می کردم و به کار معتاد بودم. حالا دوست دارم تنیس بازی کنم و وقتم را باخانواده ام بگذرانم . خودرو شخصی خودم یک مرسدس بنز است وبرای خانواده یک پورشه خریده ام و البته یک لکسوس هم دارم . اما زمانی که هر 5 نفر بخواهیم بیرون برویم از یک خودرو ون استفاده می کنیم »

وقتی از او درباره ارزشمندترین چیزی که در زندگی دارد ( بجز افراد خانواده اش ) سوال می کنیم ،می گوید:«شش ماه قبل از اینکه با ملیندا در سال 1994 ازدواج کنم مادرم بر اثر ابتلا به سرطان سینه درگذشت اما درنامه ای برای من وهمسرم نوشت :” هر کسی ثروت بیشتری داشته باشد ، انتظار بیشتری از او می رود” این نامه برایم ارزشمند ترین چیز در دنیا است وهنوز آن را حفظ کرده ایم. به خاطرهمین نامه بود که  تصمیم گرفتم به شیوه های مختلف به افراد فقیر و نیازمند کمک کنم»

یکی از اقدامات بیل گیتس دراین زمینه تاسیس مرکزی برای واکسیناسیون کودکان نیازمند در کشورهای فقیر جهان بوده و با همکاری جیمز کامرون تابحال بیش از سه میلیارد دلار برای این مرکز جمع آوری شده است .

منبع:خبرآنلاین

خبرگزاری ایمنا‌: مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان اصفهان گفت: سالانه 960 میلیون تومان از اجاره بهای هایپر‌ مارکت اصفهان برای تکمیل پروژه مصلی‌ به حساب استانداری اصفهان واریز می‌شود.   

 
به گزارش ایمنا‌، حجت‌الاسلام حسین اژدری‌ با بیان اینکه محل اجاره داده شده برای افتتاح هایپر‌ مارکت اصفهان قسمتی از مصلی‌ بوده و افتتاح این فروشگاه نیز با توجه به درخواست مدیریت ‌مصلی صورت گرفته است، اظهار داشت: بحث اجاره نویسی‌ این فروشگاه بر عهده اداره کل اوقاف و امور خیریه استان بوده که بر این اساس ماهیانه 80 میلیون تومان اجاره بهای این مکان برای تکمیل پروژه مصلی‌ به حساب استانداری اصفهان واریز می‌شود.
وی با بیان اینکه بحث حجاب در فروشگاه هایپر‌ مارکت در بسیاری از رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفته است، تصریح کرد: در این راستا باید به  این نکته توجه کنیم که افرادی که به این فروشگاه وارد می‌شوند از قبل با این وضعیت در خیابان بوده و بعد از آن وارد فروشگاه می‌شود و به این صورت نیست که بانوان هنگام ورود به فروشگاه وضعیت حجاب خود را نا مناسب می‌کنند.
مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان اصفهان کم کاری ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر و نیروی انتظامی در راستای عفاف و حجاب را علت اصلی حضور افراد با پوشش نامناسب در اجتماع عنوان کرد و افزود: با توجه به اینکه این دو نهاد متولیان اصلی در امر عفاف و حجاب هستند اما کار ویژه ای در این زمینه انجام نداده‌اند.
وی با تاکید بر اینکه همه سرما‌یه‌گذاران این فروشگاه افرادی مذهبی و معتقد به مبانی دینی می‌باشند، خاطرنشان کرد: چنانچه نیروی انتظامی و ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر بخواهد کاری در زمینه عفاف و حجاب  انجام دهد مورد حمایت اداره کل اوقاف و امور خیریه قرار خواهند گرفت.
اژدری‌ در پاسخ به این سوال که آیا ممکن است محدودیتی در راستای عدم ورود افراد با پوشش نامناسب در این فروشگاه ایجاد شود، تصریح کرد: این کار ممکن نیست مسئله عفاف و حجاب مسئله‌ای ریشه‌ای است و اگر قرار باشد محدودیتی برای افراد با پوشش نا مناسب ایجاد شود باید این کار در همه دستگاه‌های دولتی نیز تحقق یابد.
وی به عدم استقبال افراد با پوشش مناسب را یکی از دلایل حضور پر رنگ‌تر افراد با پوشش نامناسب در این فروشگاه دانست و بیان داشت: این فروشگاه با توجه به محصولات خوب و قیمت‌های مناسبی که دارد کمتر مورد توجه اقشار مذهبی جامعه قرار گرفته است و به همین صورت محیط برای افراد با پوشش نامناسب بازتر شده است.

حاشیه:آخه بابا این جوری می خواهید خارجیها را تشویق کنید که بیایند وسرمایه شان را درایران به کار بگیرند؟آخه فوقش چند نفر هم حجابشون ناجور باشه چه ربطی به فروشگاه داره؟بعدش هم حجاب خانمها مهمتراست یا تاسیس فروشگاه در مجاورت قبرستان تاریخی تخت فولاد؟!!آخه کجای دنیا دیدین که هایپرمارکت را کنار قبرستان افتتاح کنند؟!!!

وقتي از ماجرایش با یکی از تيمسارهای شاه گفت و اينکه چطور جلوي جمع از خودش در مقابل آن تیمسار دفاع کرد و داد زد: «احمق باباته! مرتيکه هم خودتي…» فهميديم چرا هواداران نيچه و سهراب و حتي ذبيح درشکه چي هم دوستش دارند.

رفتم خانه ناصرخان. خيلي جاها مي خواستم از خط قرمزهايش بگذرم. شايد هم خودش راضي بود ولي چشم هايش مجوز نمي داد.

به گزارش پارس فوتبال، این روایت کامران نجف زاده از گفتگویی ست که دی ماه سال 1379 -زمانی که خبرنگار کیهان ورزشی بوده- با بهترین دروازه بان تاریخ فوتبال کشورمان انجام داده است.

به امید بهبودی شرایط جسمانی ناصرخان حجازی، این اسطوره مردمی و همیشه جاوید فوتبال ایران و بازگشت وی به جمع هوادارانش، قسمتی از آن گفتگوی به خاطره انگیز را در ادامه بازنشر می دهیم:
سوال: ما اصلا نمي دونيم بايد از کجا شروع کنيم؟

ناصرخان: از هر کجا که دوست داريد.

* شما چرا قبل از شروع مصاحبه از مرگ صحبت کرديد؟

- مرگ براي همه هست. به خدا قسم من از مرگ نمي ترسم. الان همه کارهايم را کرده ام. بچه هايم سروسامان گرفته اند. اگر هم بميرم ديگر خيالم راحت است. راضي ام به رضاي خدا.

* چرا اسم پسرتان را گذاشتيد آتيلا؟

- من يک زماني فيلمي ديدم به نام آتيلا که خيلي از آن خوشم آمد. دوست داشتم پسرم جنگجو و قوي شود.

* اما خيلي در زمين بر عکس نامش ترسو بازي مي کرد…

- درست است. حق داري. يک بار برداشتم بردمش خانه محمد پارسا. تعريف کردم اين بلند شد سر بزند و افتاد زمين. همين رويش تاثير گذاشت وگرنه مي شد نترس و سرزن بماند.

* شما ديکتاتور هستيد؟

- هر جا نظم و انضباط باشد کار به خوبي پيش مي رود و با سرعت انجام مي شود ولي بي نظمي اگر باشد هيچ چيز نداريم.

* آتيلا وقتي عاشق شد به شما گفت يا نه؟

- بله ولي به مادرش بيش از من نزديک است. به من هم مرتب مي آمد مي گفت مي خواهم ازدواج کنم و من به شوخي اذيتش مي کردم.

* يک زماني مد بود همه با گرمکن مي نشستند روي نيمکت…

- من با کت و شلوار مي آيم. الان هم خيلي ها ديگر فهميده اند.

* هميشه قراردادهاي شما سنگين بوده…

- خوب کار مي کنم و پول خوب مي گيرم. من با شوخي مخالفم. زندگي شوخي نيست. همان اول مي گويم قرارداد را بياوريد. اين را مي خواهم و آن را نمي خواهم. همين است که با من نمي سازند.

* جريان زندگينامه شما که خوب فروش کرد چي بود؟

- حداقل 40 ميليون فروش کرد. اما يک ريال هم نگرفتم. به خاطر يکسري مسايل مي خواستم يکي دو نفر پول ببرند.

* الان اوضاع مالي تان چطور است؟

- من نه پولدار پولدارم و نه فقير فقير. وسط بودن از همه چيز بهتر است.

* خاطره حاشيه اي از دوران فوتبالتان…

- يک بار از کره شمالي برمي گشتيم، رييس فدراسيون وقت که تيمسار شاه بود گفت «مرتيکه احمق کراواتت را محکم ببند.»
برگشتم گفتم: «احمق باباته! مرتيکه هم خودتي.»

تيمسار گفت به من مي گي؟ گفتم آره به تو مي گم… و ماجرا ادامه دار شد …
خوشم نمي آمد زير حرف زور بروم و نان به نرخ روز بخورم. همیشه همینطور بوده.

* شما در اين سالها هيچ گلري را ديديد که ياد جواني تان بيفتيد؟

- نه. نديدم.

* وقتي دروازه بان بوديد، گل هم زديد؟

- يکي دو تا از روي پنالتي

* در دروازه باني هوش مهمتر است يا آمادگي بدن؟

- هر دو، پنجاه پنجاه.

* دايي را خدا بغل کرده؟

- من دايي را دوست دارم. از تاکسيراني آوردمش تجارت. بچه باهوشيست ولي اصل خودش را فراموش نکرده. حاشيه نرفته. لايق الگو شدن است.

* چقدر به شيک پوشي و خوش تيپ بودنتان اهميت مي دهيد؟

- خيلي. وقتي بازيکن مي بيند مربي اش تر و تميز است روي او هم تاثير گذار است.

* [ فکر می کنبد چرا ] مردم شما را دوست دارند…؟!

- بارها رسيده ام تا لبه پرتگاه و خدا مرا نگه داشته. يک نفر آن بالا هواي من را دارد. الان مي بينم تا پلک زدم جواني رفت ولي توکلم به خداست. «او دستي بالاي همه دست هاست».

بعضي ها مي گويند تو همچين دروازه باني نبودي که اينقدر معروف شوي و مردم دوستت داشته باشند. من مي گويم شما روزهاي سخت مرا نديديد که 15 ساله بودم براي رفتن به سر تمرين در ميدان خراسان يک نان بربري مي گرفتم دستم و پياده مي رفتم. وسط گل و برف چقدر تمرين کردم. حتي در دوران مربيگري هم واقعا زجر کشيدم..
تکمله: هنوز زود  بود  که  اسطوره بخواهد «این جمع» را ترک کند. امروز که این جمع فوتبال ما دیگر مثل قبل آنچنان خودمانی نیست و هرکسی به فکر سود و منفعت خودش است ، بیش از هر زمان دیگری قدر وجود اسطوره هایی چون ناصر حجازی را می دانیم.

سادگی، پرهیز از ریاکاری، صراحت کلام و البته سلامت کاری. اینها از ویژگی های برجسته اسطوره بود. ناصر حجازی نه تنها در قلب جامعه فوتبال ایران که در دل و جان مردم این سرزمین جای گرفته است. او زنده است، و «زنده» خواهد ماند چرا که همیشه این بیت را از سعدی علیه الرحمه باور داریم که :

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز مرده آنست که نامش به نکویی نبرند…